ولايت 3 نفر داكتر و 25 تخت شفاخانه . خصوصيات شهرى 1 - فراه . منطقه مسكونى فراه در قرن نوزدهم بين ديوارهاى چهارگانه محصور بوده است . اين استحكامات اكنون در بخش شمالى شهر به نام فراه كهنه معروف است . در سال 1837 فراه ويران شد و فراه كنونى يادگار سالهاى 1925 تا 1934 م است . در سال 1925 فراه داراى 20 تا 30 دربند دكان بوده است . شهر فراه در سال 1973 داراى 500 دربند دكان ، يك شفاخانه 30 تخت‌خوابى با 3 داكتر و يك مكتب زراعت بوده است . 2 - شيندند ( سبزوار ) . اين شهر در 17 كيلومترى جاده قندهار - هرات در منطقه‌اى سرسبز ولى دورافتاده در كنار رودخانه هريرود واقع شده است . تا سال 1830 رونق شيندند بيش از فراه بوده است ، ولى بعدها به اثر درگيريهاى هرات و قندهار ، اين شهر نيز ويران شده است . بازسازى شيندند در دهه سوم قرن گذشته ميلادى شروع شده و اين شهر به خاطر پايگاه هوايى خود اهميت بسزايى يافته است . در سال 1973 بازار شهر داراى 500 دربند دكان و 6 باب سراى بوده كه به مرور زمان به گسترش شهر و تعداد دكانها افزوده شده است . 3 - اناردره . آبادى قديمى است كه در سال 1973 ، 120 دربند دكان داشته است . مردم اناردره بيشتر در بازارهاى هرات ، قندهار و فراه روى وسايل نقليه كار مىكنند و طبق سند شهردارى در سال 1972 موترهاى بارى اناردره به 221 عراده مىرسيد . 4 - لاش‌جوين ، قلعه‌كاه و بكوا . در سال 1973 هركدام داراى 80 ،